پرتگاه نگاه؛ بازگشتی در کار نیست:
آیا میدانستید تماس چشمی طولانی (بیش از ۳ ثانیه) در مغز ما همان مسیرهای دوپامین را فعال میکند که عشق رمانتیک یا اعتیاد؟ چشمها واقعاً میتوانند 'پرتگاه'ی باشند که فرد از آن برنمیگردد. جالب اینجاست که کلمهٔ 'افتادن' در عشق (falling in love) در بسیاری از زبانها با سقوط همراه است. آیا این پرتگاه همان 'سقوط عاطفی' نیست که روانشناسان آن را 'limerence' مینامند؟
راهکار:
این جمله تصویری از نگاههای نافذ و رابطهای است که شاید یکطرفه یا نافرجام باشد. اگر احساس میکنی کسی در نگاهت 'گم شده'، شاید وقت آن رسیده که خودت را از این ورطه بیرون بکشی و نگاهات را به مسیرهای تازه بدوزی. پرسش بعدی این است: آیا این 'پرتگاه' واقعاً در چشمان توست یا در ذهن کسی که به تو خیره شده؟