جنی بلکپینک؛ از پر هیتترین آیدل سال تا برندهی همهی جایزهها:
هیت و شهرت رابطهای پارادوکسیکال دارند: مغز محرکهای منفی را سریعتر پردازش میکند و ماندگارترشان میسازد، برای همین یک چهرهی جنجالی بیشتر از ده بیحاشیه دیده میشود. اقتصاددانها به این «اقتصاد توجه» میگویند؛ نفرت هم نوعی سرمایه است که جستجو و درآمد را بالا میبرد. جنی از همین مکانیزم عبور کرد و برندش را بالاتر از قضاوتها برد. آیا هنرمندی میتواند بدون جرقهی منفی، همانقدر بدرخشد؟
راهکار:
ادامهی این ایده میتونه این باشه که در اقتصاد توجه، هر واکنشی حتی منفی، ارزش دیده شدن رو بالا میبره. جنی نشان داد که میشود جنجال را به سکوی پرتاب تبدیل کرد؛ نکتهی بعدی این است که برند شخصیات را از واکنش به هیتها جدا نگه داری.