برنامه های آینده را جار نزنیم

چرا نباید همه چیز را به همه گفت؟ راهنمای رازداری در روابط:

در روان‌شناسی اجتماعی، خودافشایی نامتقارن یکی از خطاهای رایج است؛ انسان‌ها پس از گفتن راز، احساس صمیمیت کاذب می‌کنند چون مغز «آشکارسازی» را با «اعتماد متقابل» اشتباه می‌گیرد. همچنین طبق اصل «هزینه سیگنال‌دهی»، اطلاعات شخصی نوعی سرمایه اجتماعی است که با تکرار، ارزش کمیاب خود را از دست می‌دهد. جالب‌تر اینکه لبخند اجتماعی واقعی معمولاً فقط عضله دور چشم را درگیر می‌کند و نبود آن می‌تواند نشانه ادبِ صرف باشد.

راهکار:

برای تشخیص مرزِ گفتن و نگفتن، تکنیک «آزمون افشای فردا» به کار می‌آید: تصور کن این جمله فردا برای پنج نفر دیگر بازگو شود؛ اگر هزینه‌اش قابل تحمل نبود، همان لحظه پرونده‌اش را ببند. همچنین رازها را به «درجه حرارت» تقسیم کن: راز سرد کم‌خطر قابل گفتن با یک نفر، راز داغ فقط برای دفترچه.