وقتی برخورد با آدمها دل را سنگ میکند:
پدیده «سنگ شدن» در روانشناسی با نام «بیحسی عاطفی» (Emotional Numbing) شناخته میشود: مکانیزم دفاعی مغز پس از ضربات مکرر عاطفی. جالب اینجاست که در نوروساینس، آمیگدال (مرکز ترس) با هر تجربه منفی، مسیرهای عصبی را ضخیمتر میکند تا واکنش سریعتر نشان دهد – اما این ضخامت همان «سنگ»ی است که احساسات ظریف را خرد میکند. سوال: آیا میتوان این سنگ را دوباره به ماسه تبدیل کرد یا فقط باید یاد گرفت روی آن نقاشی کشید؟
راهکار:
گاهی سنگ شدن نه نشانه شکست، بلکه سپر طبیعی ذهن در برابر آسیبهای تکراریست. سوال اینجاست: چطور میتوان بدون از دست دادن حسهای خوب، از این سپر استفاده کرد؟ شاید نوشتن یا هنر راهی باشد برای اینکه سنگ را تراشیده و به مجسمهای زیبا تبدیل کنی.