خودشیفتگی؛ آدمهایی که از مدار زمین خارج شدن:
تحقیقات نشان میدهد مغز افراد خودشیفته هنگام صحبت درباره خودشان همانقدر دوپامین آزاد میکند که مغز یک معتاد هنگام مصرف ماده مخدر؛ یعنی خودستایی واقعاً یک «خود-اعتیادی» عصبی است. نکته تلخ اینجاست که این حس فوقالعاده، دقیقاً بر اساس نادانی ساخته میشود؛ همان «اثر دانینگ-کروگر» که بیلیاقتها را با اعتمادبهنفس کاذب رهبری میکند.
راهکار:
این طنز تیغدار یک هشدار پنهان دارد: خودبزرگبینی در واقع نوعی انزواست؛ چون هر چه بالاتر بروی، هوای اطرافت رقیقتر و آدمهای دورت کمتر میشوند.