برج زهرماری که فقط با من قند و عسله:
در روانشناسی به این رفتار «دلبستگی انتخابی» میگویند؛ مغز انسان برای صرفهجویی در انرژی، فقط در حضور افراد امن سیستم جنگ و گریز را خاموش میکند و اکسیتوسین ترشح میکند. جالب اینجاست که در قلمرو حیوانات هم همین الگو دیده میشود؛ برخی مارهای سمی فقط نسبت به همنوعان خاص بیآزارند. پس سؤال این است: تو پناهگاهی یا فقط یک استثنا؟
راهکار:
به این حالت میگن «نرمشدن انتخابی»؛ آدمها معمولاً فقط کنار کسی که بهش احساس امنیت میکنن، لایههای خشنشون رو کنار میذارن. پس شاید تو نقطهی امن اون برج زهرماریای، نه فقط یه استثنا.