دلیل تصمیمات بیرحمانه دختران پس از ناامیدی:
طبق تحقیقات روانشناسی، پس از شکست عاطفی، سطح کورتیزول (هورمون استرس) تا ۵۰٪ افزایش مییابد و قشر پیشپیشانی (مسئول تصمیمگیری منطقی) را تضعیف میکند. در عوض، آمیگدال (مرکز ترس و بقا) فعال شده و تصمیمات سریع و «بیرحم» برای محافظت از خود میگیریم. این مکانیسم میلیونها سال قدمت دارد. آیا واقعاً این تصمیمها «بیرحم» هستند یا صرفاً غریزهٔ بقا؟
راهکار:
این واکنش نشاندهندهٔ مکانیسم دفاعی قوی پس از آسیب عاطفی است. شاید بهجای «بیرحمی»، بتوان آن را «خودحمایتی هوشمندانه» نامید؛ همان لحظهای که ذوق کور میشود، منطق بقا فعال میشود. سوال برای تأمل: آیا تا به حال این تصمیم را در لحظهای از ناامیدی گرفتهاید و بعدها به درستی آن پی بردهاید؟