برگشتن به خاطره بد

نجات از تاریکی و خیانت دوباره: چرخه‌ای عجیب:

این پدیده در روانشناسی به «مثلث نمایشی کارپمن» معروفه: نقش‌های ناجی، قربانی و آزارگر مدام جابه‌جا می‌شن. جالب اینجاست که ناجی گاهی از روی نیاز به کنترل یا احساس قدرت دست به نجات می‌زنه، و بعد با ایجاد دوباره بحران، شما رو در نقش قربانی نگه می‌داره. حتی مغز در چنین رابطه‌ای دوپامین و اکسی توسین رو هم‌زمان ترشح می‌کنه - یه جور وابستگی بیوشیمیایی که ترکش رو سخت می‌کنه. سوال برای شما: آیا تا حالا شده متوجه بشید که «نجات» در واقع شروع یه چرخه جدید بوده؟

راهکار:

نکته‌ای که شاید کمتر بهش توجه شده: گاهی «تاریکی» مال خود ماست و اون فرد فقط یه نور موقتی بوده. اگر نجات‌دهنده بارها تو رو به تاریکی برمی‌گردونه، شاید خودش بخشی از تاریکیه که باید ازش دور بشی. شناخت این الگو اولین قدم برای شکستن چرخه است.