سختی برگشتن از راه دل با عقل:
پارادوکس «هزینه غرقشده»: هر قدمی که با دل رفتی، در مغز مثل سرمایهای ثبت شد؛ عقل برای برگشت باید اول با حس مالکیت عاطفی بجنگد، نه با منطق. تصویربرداری مغزی نشان میدهد تصمیمهای عاطفی شبکه پاداش را فعال میکنند و برگشت عقلی همان مسیر را مثل ترک یک عادت دوبارهنویسی میکند؛ پس سختی، ضعف نیست، هزینه سوختوساز عصبی است.
راهکار:
این برگشت، پاک کردن دل نیست؛ آشتی دادن دو جهت است. عقل مسیر را برمیگرداند، اما دل مختصات آن راه را نگه میدارد. شاید کار درست ساختن مسیر تازهای است که هم عقل در آن جا شود، هم دل حسرت نخورد.