برگشتنی که خیلی دیر است؛ حسرتی از جنس زمان:
احساس «خیلی دیر» فقط شاعرانه نیست؛ دانش اعصاب میگوید پشیمانی و درد فیزیکی در یک ناحیه از قشر کمربندی پیشین مغز پردازش میشوند. به همین خاطر حسرتِ زمانِ از دست رفته واقعاً مثل ضربهای فیزیکی حس میشود. مطالعات نشان میدهند انسانها بیشتر بابت کارهایی که انجام ندادهاند حسرت میخورند تا اشتباهاتی که کردهاند. سؤال تیز: اگر میدانستید این بازگشت هرگز اتفاق نمیافتد، حالا چه تغییری میکردید؟
راهکار:
اتفاقاً این جمله قدرت را دست کسی میدهد که 'دیر' را میگوید. تو زمان را برای خودت سخت کردهای، نه او که رفته. برگرداندن نگاه از 'روزی که او برمیگردد' به 'امروزی که تو هنوز نفس میکشی' تصویر را برعکس میکند.