برگرد بیا؛ تاوان هیچی قشنگ نیست:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که درد عاطفی حاصل از طردشدگی، دقیقاً همان مسیرهای عصبی درد فیزیکی را در مغز فعال میکند. «قلب شکسته» یک تشبیه صرف نیست، بلکه واکنشی بیولوژیک برای بقاست. این سیستم کهن، غیبت را مثل زخم فیزیکی تجربه میکند. پرسش: بازگشت درمان است یا فقط مسکنی موقت برای این مدار مغزی؟
راهکار:
گاهی آن «هیچ» که از نبودنش میترسیم، در واقع خالی نیست، بلکه فضایی خالی برای ساختن دوبارهی خودمان است. تاوان نبودن کسی میتواند تبدیل به جبرانِ خودشناسی شود.