فراموشی در ساعت ۲۵:۶۳؛ غیرممکنهای عاشقانه:
در فیزیک، «ساعت ۲۵:۶۳» نه تنها غیرممکن است، بلکه زمان را خم میکند. جالب است که مغز انسان برای فرار از درد، گاهی «زمان غیرخطی» میسازد: مثل خاطراتی که در گذشته میمانند اما احساسشان در حال جاری است. برف قرمز در مرداد هم یادآور «برف خونین» در قطب جنوب است که جلبکها به آن رنگ میدهند. آیا فراموشی هم میتواند یک خطای ادراکی زیبا باشد؟
راهکار:
این متن یک پارادوکس شاعرانه است: فراموشی را وابسته به رویدادهای محال کرده. در روانشناسی، «فراموشی ارادی» گاهی با ایجاد یک تصویر ذهنی متناقض (مثل ساعت ۲۵:۶۳) شدت میگیرد. اگر دنبال رهایی از این حس هستی، بدان که مغز انسان با تکرار یک پارادوکس، کمکم آن را به یک واقعیت ممکن تبدیل میکند.