برد در احساسات

تشبیه شطرنجی عشق: باختن قلبم به تو:

در روانشناسی به پدیدهٔ «فروپاشی ارادی ایگو» می‌گن وقتی آگاهانه کنترل رو به کسی می‌دی. جالبه که توی شطرنج، قربانی کردن مهرهٔ قدرتمند (مثل وزیر) گاهی تنها راه کیش‌مات حریف مقابل هست. یعنی این «باختن» دروغه؛ در واقع بردنه. آیا این باختن انتخابی تو هم یه استراتژی ناخودآگاه برای بردن عشق بوده؟

راهکار:

این استعارهٔ شطرنجی رو ببر جلو: «برد» همون اسبه که فقط زیگزاگ حرکت می‌کنه. عشق هم مثل شطرنج گاهی مجبورت می‌کنه غیرمستقیم حرکت کنی تا مهرهٔ قلبت رو قربانی بدی برای کیش‌مات شدن. سوال اینه: این باخت رو استراتژیک می‌بینی یا کاملاً احساسی؟