بر سر قبرم خمارم

شعر عاشقانه: روزی بر سر قبرم خمارم می‌شوی:

مغز انسان در موقعیت‌های طردشدگی، برای جلوگیری از فروپاشی روانی، سناریوی «پشیمانی آینده فرد مقابل» را می‌سازد؛ این همان خطای شناختی «پیش‌بینی لذت از حسرت» است. پژوهش‌ها نشان می‌دهد تصور پشیمان شدن کسی که ما را نخواسته، همان مسیر پاداش مغزی را فعال می‌کند که یک پیروزی واقعی. جالب‌تر اینکه این خیال اغلب از خود رابطه واقعی لذت‌بخش‌تر است، چون بدون ریسک طردشدن دوباره، حس برتری می‌دهد.

راهکار:

این شعر نوعی پیش‌بینی لذت از حسرتِ دیگری است؛ در روان‌شناسی، ذهن با خیالِ «روزی پشیمان می‌شود» درد فراق را موقتاً به حس قدرت و کنترل تبدیل می‌کند.