سکوت خدا و انتظار ما از پاسخ:
آیا میدانید در روانشناسی، سکوت طولانیِ یک موجود متعالی (مثل خدا) بهعنوان «فاصلهٔ شناختی» شناخته میشود؟ ذهن انسان وقتی با تأخیر یا فقدان پاسخ مواجه میشود، شروع به تولید معناهای منطقی یا فراطبیعی میکند. در الهیات هم مفهوم «اختفای الهی» (Divine Hiddenness) بحث میکند که سکوت خدا ممکن است برای حفظ اختیار و آزادی انسان لازم باشد. اگر خدا همیشه فوراً جواب میداد، ایمان به یک قرارداد مکانیکی تبدیل میشد. حالا سؤال: آیا ممکن است سکوت خدا نیز نوعی پاسخ باشد؟
راهکار:
این جمله انگار سکوت خدا را ناامیدی میداند، اما در عرفان، سکوت گاه بلندترین پاسخ است. شاید خدا نگفته چون تو هنوز آماده شنیدن نبودی؛ گاهی سکوت، دعوت به عمیقتر گوش دادن است.