احساس غرق شدن در طوفان بی‌پایان زندگی:
در روانشناسی به این حالت «رومینیشن» می‌گویند: چرخه فکری بی‌پایان که مثل گرداب، انرژی روانی را می‌مکد. جالب است که مغز انسان در شرایط عدم قطعیت، ترجیح می‌دهد یک پایان بد را تجسم کند تا هیچ پایانی را. این مکانیزم بقای اجدادی ماست که در عصر مدرن تبدیل به تله شده. سوال: آیا تا به حال شده که دقیقاً لحظه‌ای که «ته گرداب» را لمس کردی، ناگهان موج تو را به ساحل پرتاب کند؟
راهکار:
این حس شبیه «پارادوکس انتخاب» است: هرچه بیشتر به عمق موج فکر کنی، بیشتر غرق می‌شوی. راهکار عملی: یک «لنگر ذهنی» برای خودت تعریف کن (مثلاً یک آهنگ خاص یا یک جمله کوتاه) و هر وقت حس کردی داری غرق می‌شوی، سریع به آن پناه ببر. مغزت یاد می‌گیرد که طوفان را مدیریت کند.