بوسه سایه‌ها

رقص در تاریکی و بوسه سایه‌ها:

در علوم اعصاب، تاریکی مطلق حس پروپریوسپشن را فعال می‌کند – توانایی مغز برای ردیابی موقعیت بدن بدون کمک چشم. رقصندگان حرفه‌ای گاهی چشم‌بند می‌زنند تا تعادل و حرکات شهودی‌شان را تقویت کنند. انگار تاریکی نه مانع، که آینه‌ای برای حرکات درون‌مان است.

راهکار:

این جمله را می‌توان به پذیرش سایه‌های درون تعبیر کرد. در روانشناسی یونگ، سایه بخشی از وجود ماست که انکارش می‌کنیم. رقص در تاریکی استعاره‌ای از مواجهه با آن سایه‌ها و یافتن زیبایی در نقص‌هاست.