بوسهای که یادِ من افتاد؛ شعر حمید سلیمی:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد بوسه با فعالسازی هیپوکامپ و آمیگدال، خاطرات عاطفی را بهشدت رمزگذاری میکند. حتی یک بوسهی کوتاه میتواند سالها بعد، شبکههای عصبی مرتبط با فردی قدیمی را دوباره روشن کند. آیا تا به حال پیش آمده بوسهای ناگهان کسی را که قصد فراموشی داشتید، زنده کند؟
راهکار:
این بیت تلخ را میتوان بهعنوان تصویری از «مثلث عاطفی» ناخواسته دید: کسی که میبوسد، کسی که بوسیده میشود، و کسی که در خاطرهها زنده است. شاید بازندهی واقعی کسی باشد که هنوز در خاطرهها گیر افتاده.