بوسیدن لبهای سرخ در تاریکی؛ لذتی که چشم نمیبیند:
آیا میدانید وقتی چشمانتان را میبندید یا در تاریکی مطلق هستید، قشر بینایی مغز فعالتر میشود؟ نه برای دیدن، بلکه برای پردازش اطلاعات لمسی و بویایی – یعنی همان لحظهای که لبها را حس میکنید، مغزتان یک تصویر سهبعدی از آن بوسه میسازد. این پدیده «تغییر حسی متقابل» نام دارد: یک حس جای حس دیگر را تقویت میکند. پس شاید تاریکی نه یک نقص، بلکه یک تقویتکنندهٔ طبیعی صمیمیت باشد. تا حالا فکر کردید چرا رمانتیکترین لحظهها اغلب در نور کم اتفاق میافتند؟
راهکار:
تاریکیِ اتاق، نه برای پنهانکاری، که برای تقویت حس لامسه و بویاییست؛ انگار مغز ناچار میشود بقیهٔ جزئیات را خودش بسازد – همان جایی که خیال قشنگتر از واقعیت میشود.