بوسهای بهاری در میدان آزادی:
میدان آزادی در اصل «شهیاد» نام داشت، ساخته ۱۳۵۰ برای جشنهای ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی. بعد از انقلاب ۵۷، این برج به نماد آزادی و بعدها به کانون اعتراضات تبدیل شد. بوسیدن کسی در این میدان، ترکیبی است از عشق شخصی و ناخودآگاه سیاسی. اینجا هر بوسه فقط یک بوسه نیست. آیا انتخاب چنین مکانهایی میتواند عشق را به یک بیانیه تبدیل کند؟
راهکار:
این جمله را به یک داستان کوتاه یا شعر کامل تبدیل کنید و جزئیات میدان آزادی در آن روز را توصیف کنید.