چرا آدمها بدیها را فراموش نمیکنند و محبتها را نادیده میگیرند؟:
به این «سوگیری منفی» میگویند: مغز انسان برای بقا، اطلاعات منفی را قویتر و ماندگارتر از مثبت پردازش میکند. پژوهشهای علوم اعصاب نشان میدهند آمیگدال به رویدادهای آسیبزا سریعتر واکنش نشان میدهد و حافظه عاطفی منفی با شدت بیشتری کدگذاری میشود؛ برای همین یک بیمحلی فراموش نمیشود، ولی سالها حمایتگری در حاشیه میماند.
راهکار:
میتوان این نگاه را از زاویه مغز بازبینی کرد: ذهن انسان برای بقا، تهدیدها را قویتر از لطفها پردازش میکند؛ پس این فراموشی همیشه ناسپاسی نیست، گاهی معماری حافظه است.