بودنتو به رخ آسمون می‌کشم

متن عاشقانه: بودنتو به رخ آسمون می‌کشم:

ماه در قفل جزرومدی با زمین است؛ یعنی همیشه فقط یک نیمکره‌اش را می‌بینیم. جالب‌تر این که ماه هر سال ۳.۸ سانتی‌متر از زمین دور می‌شود، پس «دور سرت گشتن» در مقیاس کیهانی یک مدار رو به انبساط است. از نظر ادراکی هم وقتی ماه نزدیک افق است، مغز آن را بزرگ‌تر از وقتی بالای آسمان است می‌بیند؛ خطایی به نام توهم ماه. در واقع چشم تو هم معشوق را بزرگ‌تر از هر نقطه‌ی آسمان پردازش می‌کند.

راهکار:

این تصویر را می‌شود از لنز اخترشناسی هم دید: ماه فقط بازتاب نور خورشید است؛ پس در جمله‌ات، معشوق نه ماه که خورشیدِ پنهانِ آسمان توست. این جابه‌جایی استعاره را پررنگ‌تر می‌کند.