بودنت خوبه، نبودنت بهتر؛ کنایه تلخ این روزها:
مغز هنگام تجربه فقدان عاطفی، واکنشی شبیه به ترک اعتیاد نشان میدهد. برای بقا، حافظه را بازنویسی میکند، خاطرات منفی را پررنگ و مثبتها را کمرنگ میسازد تا رهایی را ممکن کند. به این پدیده «بازنگری حافظه» میگویند؛ یعنی نبودنت بهتر، شاید یک حقیقت نیست، بلکه بیهوشی ذهن برای عبور از درد است.
راهکار:
این جمله را میتوان یک مکانیزم دفاعی روانی خواند؛ مغز بعد از فقدان، برای کاهش درد، نبودن را بهتر از بودن جلوه میدهد تا از وابستگی بکاهد.