بودنش می ارزه به نبود بقیه

بودنش میارزه به نبود خیلیا؛ ارزش طرف مقابل در رابطه:

در روان‌شناسی اجتماعی به این پدیده «تمرکز بر رابطه» می‌گویند؛ وقتی مغز پیوندی امن را تشخیص می‌دهد، ترشح اکسی‌توسین افزایش می‌یابد و حساسیت به طرد اجتماعی کاهش پیدا می‌کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند یک رابطه باکیفیت می‌تواند مدارهای عصبی درد اجتماعی را مانند مسکن مهار کند؛ به همین دلیل نبود خیلی‌ها عملاً کمترین درد را دارد.

راهکار:

این جمله را از دریچه نظریه دلبستگی ببین: وقتی فردی به منبع امن عاطفی تبدیل می‌شود، مغز تهدیدهای اجتماعی اطراف را کمرنگ می‌کند. برای گسترش این ایده، می‌توانی از استعاره «فیلتر شدن خودخواسته» استفاده کنی؛ عشق نه از سر بیچارگی، بلکه انتخابِ آگاهانه‌ی حذف شلوغی است.