بودن تو پناه

رفیق پناه دردها؛ قدرِ بودن تو را می‌دانم:

پژوهش‌های عصب‌شناختی نشان می‌دهد که حضور یک دوست قابل اعتماد، فعالیت آمیگدال (مرکز ترس و اضطراب در مغز) را به طور قابل توجهی کاهش می‌دهد. این یعنی «پناه بودن» فقط یک حس شاعرانه نیست، بلکه یک واکنش بیولوژیک واقعی است که به مغز شما می‌گوید: «حالا می‌توانی آرام باشی.» آیا می‌دانستید که این اثر در آغوش گرفتن هم دیده می‌شود؟

راهکار:

تحقیقات روان‌شناسی نشان داده که وجود یک دوست پناه‌دهنده، سطح هورمون استرس (کورتیزول) را تا ۳۰٪ کاهش می‌دهد. اگر این رفیق خودت هستی، قدرش را بدان و گاهی این حس را به او یادآوری کن.