چرا بو کردن همه گلها در رابطه معنی خیانت دارد؟:
پدیدهی «آشفتگی انتخاب» یعنی هرچی گزینهها بیشتر، رضایت پایینتر؛ مغز وقتی ۲۰ گل بوی خوب دارند، بهجای انتخاب، دائماً مقایسه میکند. بدتر اینکه تحقیق نشان داده حس بویایی مستقیم به آمیگدال و هیپوکامپ وصل است، پس بوی یک گل میتواند خاطرهسازی کند و وی را وابسته کند. بو کشیدن همه گلها یعنی سطح دوپامین را با اکتشاف بالا نگه داشتن؛ اعتیادی که در آن هیچ گلی به اندازهی «گل بعدی» وسوسهانگیز نیست. چرا ذهن ما «از دست ندادن بقیه گلها» را به «لذت بردن از یک گل» ترجیح میدهد؟
راهکار:
این حرف را میتوان بهعنوان مرزگذاری عاطفی خواند: وفاداری یعنی از بوی یک گل سیر نشدن و باز هم ماندن سر همان بو؛ نه اینکه مزهی همه گلها را به بهانهی «انتخاب» امتحان کنیم.