بودن فقط در زمان نیاز

رابطه یک طرفه؛ وقتی فقط به وقت نیاز می‌مانند:

در روان‌شناسی رفتار، «تقویت متناوب» باعث می‌شود حضورِ گاه‌به‌گاه و مشروط، اعتیادآورتر از حضور مداوم حس شود؛ همان مکانیزمی که در قمار دیده می‌شود. رابطه‌ای که فقط هنگام نیاز فعال می‌شود، در مغز بیشتر شبیه پاداش غیرقابل‌پیش‌بینی عمل می‌کند تا حمایت پایدار. ارزش را با نیاز اشتباه گرفته‌ایم یا نیاز را با ارزش؟

راهکار:

این جمله بیشتر از واقعیت، ترسِ طردشدن را روایت می‌کند: نیاز و ارزش را یکسان می‌گیرد. در روابط پایدار، ارزش پیش از نیاز شکل می‌گیرد و حضور را بی‌قیدوشرط‌تر می‌کند.