بودن با آدمای بی روح

تنهایی انتخابی: چرا گاهی تنهایی از آدم‌های بی‌روح بهتر است؟:

مغز انسان تنهایی عاطفی در جمع را شبیه طرد اجتماعی پردازش می‌کند، نه صرفاً یک احساس گذرا. پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان می‌دهد وقتی اطرافیان از نظر هیجانی غایب‌اند، همان نواحی مغزی فعال می‌شود که در تجربه درد جسمی دخیل است. در مقابل، تنهاییِ انتخابی با فعال‌سازی شبکه حالت پیش‌فرض مغز، به بازسازی هویت و حل مسئله کمک می‌کند. به همین دلیل کیفیت حضور روانی دیگران مهم‌تر از تعدادشان است. آیا تنهایی تو از نوع خلاقانه است یا صرفاً فرار از دلخوری؟

راهکار:

این جمله را می‌شود از زاویه «تنهایی مثبت» دید؛ پژوهش‌های روان‌شناسی رشد نشان می‌دهد تنهاییِ خودخواسته و کوتاه‌مدت می‌تواند به خودشناسی و خلاقیت کمک کند، به شرط آنکه با انزوای اجباری و قطع کامل ارتباط اشتباه گرفته نشود.