بود و نبود کسی

بود و نبود کسی مهم نیست، موندنی‌ها ارزشمندند:

از نظر روان‌شناسی تکاملی، مغز ما برای حفظ روابط پایدار طراحی شده چون بقا در گروه‌های کوچک نیازمند اعتماد بلندمدت بود. جالبه که 'ماندن' یه انتخاب فعاله در برابر 'رفتن' که گاهی راحت‌تر به نظر میاد. این حس شما رو به یاد کدوم تجربه می‌ندازه؟

راهکار:

این جمله یادآور اینه که ارزش واقعی آدما تو لحظه‌های سخت مشخص میشه، نه تو خوشی‌ها. شاید بهتر باشه به جای ذهن‌مشی «کی می‌مونه؟»، روی «چطور قدر موندنی‌ها رو بدونیم؟» تمرکز کنیم.