بوی تو در لحظه ها

شعر عاشقانه فریدون مشیری: حضور تو در نبودنت:

آیا می‌دانستید نوروساینس ثابت کرده که بویایی مستقیم‌ترین حس به مرکز حافظه و هیجان در مغز است؟ یک بو می‌تواند خاطرات چند دهه قبل را با وضوحی باورنکردنی زنده کند، چون مسیر سیگنال‌های بویایی از قشر پیاز بویایی مستقیماً به آمیگدال و هیپوکامپ می‌رود، بدون فیلتر تالاموس. این یعنی شاعر در «عطر تو در عمق لحظه‌ها» دقیقاً به یک مکانیسم عصبی اشاره دارد که مغز ما را در لحظه غرق حضور گذشته می‌کند. آیا شما هم تجربه کرده‌اید که بوی خاصی ناگهان کسی را برایتان زنده کند؟

راهکار:

این شعر زیبا به زیبایی نشون میده که عشق حتی در نبود فیزیکی هم میتونه در همه چیز جاری باشه. شاید بد نباشه یه دفترچه از لحظه‌هایی که یاد عزیزانت برات زنده میشه بنویسی؛ بعداً خودت شگفت‌زده میشی از اینکه چقدر حضورشان در زندگی روزمره‌ات پررنگ بوده.