بوی خون در شعر

تقابل بوی خون و بوی شادی؛ از حس تا حافظه:

بویایی تنها حسی است که مستقیماً به آمیگدال و هیپوکامپ می‌رود، بدون عبور از تالاموس؛ یعنی مراکز ترس و حافظه. به‌همین دلیل بوی خون نه‌تنها یک محرک شیمیایی، بلکه یک اعلامیهٔ تمام‌عیار خطر در مغز است. مغز شما پیش از آنکه فکر کنید، هشدار را دریافت می‌کند.

راهکار:

جالب است که مولکول‌های آهن موجود در خون (هم) و بوی باران (ژئوسمین) هر دو به‌شدت با حافظه عاطفی ما پیوند دارند؛ یکی تداعی‌گر تهدید و مرگ، دیگری نشانه حیات و تازگی. شاید این تضاد شیمیایی، خود یک شعر نانوشته است.

بوی عید یا بوی غم؟: