چرا برخی بوها خاطرهانگیز اما بیناماند؟:
بویایی تنها حسی است که از تالاموس گذر نمیکند و مستقیماً به آمیگدال و هیپوکامپ میرود، یعنی مرکز احساسات و حافظه. به همین دلیل بوها قویترین فلشبکهای نوستالژیک را میسازند، اما چون مسیر پردازش زبانی درگیر نیست، نامشان اغلب گم میشود. در واقع مغزتان خاطره را با تمام جزئیات بازسازی میکند ولی برچسب کلامی ندارد. جالب است که حتی یک مولکول بو میتواند این کار را بکند. چه خاطرههای بویایی رمزگشایینشدهای دارید؟
راهکار:
این احساس را «پدیدهٔ پراوستی» میگویند؛ بوها میانبری به خاطرات هیجانی دارند که اغلب پیش از رشد زبانی شکل گرفتهاند. برای شکار اسم آن بو، لحظهای را که یادآوری کرد با جزئیات توصیف کن؛ شاید قفل واژهها باز شود.