به جایی که بودنت تمام نمیشود:
اینجا پای یک پارادوکس جذاب هستیم: در فیزیک، هیچ چیز در جهان مادی جاودانه نیست، اما در عصبشناسی، عشق فعالساز مدارهای پاداش مغز است که حس 'بینهایت' را القا میکند. جالب اینجاست که همین توهمِ ماندگاری است که به رابطه عمق میدهد. آیا واقعاً حضور ابدی ممکن است یا فقط بازی نورونها؟
راهکار:
این جمله درخواست برای رسیدن به حضور بیپایان معشوق است. میتوان آن را به عنوان یک آرزو درونی یا بیان شاعرانۀ نیاز به تعلق تفسیر کرد. اگر به دنبال تجربۀ نزدیکتر هستی، بنویس که 'بودن' برایت چه معنایی دارد.