دل بستگی عمیق و سایهای که نمیآید - شعر بنیامین دیلم:
در روانشناسی پدیدهای به نام «گسست از خود» (Self-Dissociation) وجود دارد: وقتی وابستگی به دیگری به حدی میرسد که فرد بخشی از هویت خود را در آن دیگری حل میکند. جالب است که در شعر میگویی «خودم میرفتم اما سایهام با من نمیآمد»؛ یعنی حتی حرکت فیزیکی هم نتوانسته همراهی با خود را حفظ کند. آیا این سایه همان «خودِ واقعی» است که در مسیر وابستگی گم شده؟
راهکار:
گاهی جدایی از خودِ درونمان، عمیقترین نوع غم است. شاید سایهای که دنبال نمیآید، نماد بخشی از وجودت باشد که در گذشته جا مانده. میتوانی این شعر را در قالبی جدید با یک عکس از یک جاده متروک ترکیب کنی و حس انزوا را بازتعریف کنی.