بن بست عشق

بن‌بست زندگی: وقتی نه حق رسیدن داری و نه توان فراموشی:

بر اساس «اثر زیگارنیک»، مغز انسان کارهای ناتمام را تا ۹۰٪ بهتر از کارهای تمام‌شده به خاطر می‌سپارد؛ پس همین «حق نداشتنِ رسیدن» دقیقاً مدار عصبی فراموشی را مسدود می‌کند. این بن‌بست نه عاطفی، که یک تله‌ی شناختی است: برخورد دو سیستم مغزیِ دوپامینیِ طلبیدن و سروتونینیِ رها کردن. در این وضعیت، ذهن مدام سناریوی «رسیدن» را شبیه‌سازی می‌کند، در حالی که واقعیت می‌گوید «نرسیدن» را بپذیر.

راهکار:

این جمله را می‌توان معکوس خواند: بن‌بست یعنی حقِ رسیدن در این مسیر نیست، نه اینکه ارزشِ رسیدن نداری؛ و فراموش نکردن یعنی آن رابطه هنوز درسش را تمام نکرده است.