بمیر از کینه ما

شعر تیکه دار: نام ایران را مؤدب ببر:

تا اوایل قرن بیستم، غربی‌ها کشور ما را «پرشیا» می‌نامیدند؛ در ۱۳۱۳/۱۹۳۵ از مجامع جهانی خواسته شد نام بومی «ایران» به کار رود. واژه «ایران» از ریشه «آریا» به معنای سرزمین آریایی‌هاست، اما جالب‌تر اینکه در اسناد کهن، «ایران‌شهر» در برابر «انیران» تعریف می‌شد تا مرز هویتی ساخته شود. نام، فقط واژه نیست؛ مرز است.

راهکار:

این بیت را می‌توان از دریچه روان‌شناسی هویت جمعی بازخوانی کرد: نام یک سرزمین فقط برچسب جغرافیایی نیست، بلکه محملی برای خاطره، غرور و مرز نمادین «ما» در برابر «دیگری» است. از این زاویه، هشدار شاعر نه فقط خشم، بلکه تلاشی برای نگهبانی از یک روایت مشترک است.