وقتی چشات میگن بمون، ولی لبات میگه برو:
مطالعات روانشناسی نشان میدهد مردمک چشم وقتی به چیزی که واقعاً میخواهیم نگاه میکنیم، بدون اراده گشاد میشود. این واکنش توسط سیستم عصبی خودمختار کنترل میشود و نمیشود آگاهانه تقلیدش کرد. یعنی وقتی کسی میگوید برو ولی مردمکهایش بزرگ میشوند، بدنش حقیقت را لو میدهد: تعارض شناختی بین گفتار و میل ناخودآگاه. حتی عکاسان خیابانی از همین ترفند استفاده میکنند؛ لحظهی برق نگاه قبل از اینکه ذهن سانسور کند. چند بار خودت را با همین نگاه لو دادهای؟
راهکار:
این جمله را برعکس بخوان: شاید آنکه میگوید برو، ترسِ توست و چشمانت، صدایِ دلت. اگر بین حرف و نگاهت فاصله افتاده، اول با خودت روراست شو.