بمونی بلای من بشی

دوستت دارم اندازه کل دنیا؛ بمونی بلای من بشی:

در عصب‌شناسی عشق، عبارت «اندازه کل دنیا» چندان هم اغراق نیست: مدار پاداش مغز هنگام عشق رمانتیک، هم‌مان نواحی‌ای را فعال می‌کند که کوکائین روشن می‌کند و هم‌زمان قشر پیش‌پیشانی را در ارزیابی ابعاد واقعی معشوق کم‌فعال می‌سازد. نتیجه این است که معشوق از کل جهان بزرگ‌تر ادراک می‌شود؛ مغزتان دارد جغرافیای عاطفی را بازنویسی می‌کند.

راهکار:

این جمله را می‌شود دو جور خواند: عشقی مهارنشدنی یا پذیرش ریسک. برای ماندگارتر شدنش می‌توانی با یک تضاد ادامه‌اش بدهی: «بمونی بلام بشه، چون بلای خوبی باشی که فقط خاطره نسازد.» این‌طوری هم عاشقانه می‌ماند هم امضای شخصی می‌گیرد.