کودکی که نبوسیده دفن شد؛ نماد محرومیت عاطفی:
تحقیقات «دلبستگی» جان بالبی نشان میدهد نوزادانی که در ماههای اول تماس فیزیکی کافی (نوازش، بوسه) دریافت نمیکنند، تا بزرگسالی دچار اختلال در تنظیم هیجان و احساس «تهی بودن» میشوند. حتی یک بوسهٔ مادر میتواند سطح کورتیزول را تا 50٪ کاهش دهد. این خط، انگار نقشهٔ مغز گرسنه از عشق را نقاشی کرده. آیا ما بزرگسالان هنوز برای آن کودک درونمان مراسم تدفین نگرفتهایم؟
راهکار:
این استعاره، نشاندهندهٔ گرسنگی عاطفی در کودکی است. دیدگاه جایگزین: شاید آن «کودک» درون هنوز زنده است و میتوان با یک «بوسه» نمادین (بخشش خود، نوشتن نامه به کودک درون) او را از قبر بیرون آورد. این بیت گنجی برای شروع یک تمرین ترمیم خاطرات است.