جامعه بیمار: چرا اجتماعی بودن ضروری نیست؟:
آیا میدانی که مغز انسان در تنهایی طولانیمدت همان مسیرهای عصبی را فعال میکند که هنگام تجربه درد فیزیکی؟ این همان پدیدهای است که روباههای منزوی در طبیعت دچارش میشوند: فرار از جامعه سمی، گاه خود به دامی بزرگتر بدل میشود. اما نکته جذاب اینجاست: مطالعهای در دانشگاه هاروارد نشان داد که کیفیت تعامل (حتی یک مکالمه عمیق ماهانه) اثر محافظتی بیشتری از کمیت روابط دارد. پس شاید سوال درست این نباشد: «اجتماعی باشم یا نه؟» بلکه: «با چه کسانی ارزش دارد وقت بگذارم؟»
راهکار:
این جمله بهدرستی به بحران اعتماد در روابط انسانی اشاره دارد. تحقیقات روانشناسی اجتماعی نشان میدهد که انزوای کامل سلامت روان را بدتر میکند، اما انتخاب تعاملات باکیفیت میتواند جایگزین معاشرتهای اجباری باشد. بهجای کنارهگیری مطلق، میتوانی حلقهای کوچک از افراد همفکر پیدا کنی که همان «جامعه سالم» را برایت بسازند.