بی‌ماندنی ظلم

شعر سنایی: بی‌ماندنی عدالت و ظلم:

باستان‌شناسان در ویرانه‌های تمدن‌های باستانی، قوانین سنگی و ستم‌های ثبت‌شده‌ای یافته‌اند که امروز فقط خاکسترند. حافظه جمعی بشر، ظلم را فراموش نمی‌کند اما خود ظلم می‌میرد. آیا این ناپایداری، امیدبخش است یا هشداردهنده؟

راهکار:

این بیت را می‌توان به گذر زمان و ناپایداری همه چیز تعبیر کرد. شاید پیامش این باشد که در مواجهه با بی‌عدالتی، صبر و آرامش داشته باشیم.