بی‌معنا شدن رنج

ترس از سزاوار نبودن درد و معنای رنج:

فرضیه جهان عادلانه (لرنر): ذهن برای قابل تحمل کردن رنج، ناخودآگاه آن را «لایق» فرد می‌بیند؛ ترس از سزاوار نبودن درد، در واقع ترس از فروپاشی همین توهم نظم است. درد بی‌دلیل، تهدیدی بزرگ‌تر از درد خود درد است. کدام ترس را بیشتر تاب می‌آورید: درد یا بی‌دلیلی‌اش؟

راهکار:

ترس از سزاوار نبودن درد، اغلب ترس از این است که رنجت بخشی از یک روایت بزرگ‌تر نباشد؛ اما درد همان لحظه‌ای است که در آن هستی، فارغ از سزاواری. سزاواری داوری بعدی است، نه شرط تحمل.