معنای برابری در فاجعه: سقف خانه که میاد پایین:
تحقیقات روانشناسی میگه انسانها دچار 'سوگیری جهان عادل' هستن – فکر میکنیم آدمهای خوب از بلاها در اماناند. اما زلزلهها، سیلها و حتی همهگیریها نشون میدن که طبیعت برچسب 'کی کارهای' رو نمیخونه. جالب این که همین نابرابری در مواجهه با فاجعه، بعد از بحران دوباره سر برمیاره. آیا این حقیقت تلخ رو میشه به فرصتی برای همبستگی اجتماعی تبدیل کرد؟
راهکار:
این ضربالمثل رو میشه بازنویسی کرد: وقتی بحران میاد، نهتنها سقف، بلکه تمام دیوارهای ساختگی طبقهبندی اجتماعی هم فرو میریزه. آیا حاضریم این حقیقت رو در زندگی روزمره هم بپذیریم؟