اسیری که فرار نمیکند: تنهایی و بیانگیزه بودن:
این تصویر، دقیقاً منطق «بیانگیزگی» (Avolition) در روانشناسی را نشان میدهد: حتی امکان آزادی، وقتی با فقدان یک «انتظار» یا ارتباط اجتماعی همراه است، میتواند کاملاً بیمعنا و غیرمحرک شود. در تاریخ، بسیاری از زندانیان جنگ پس از آزادی، دقیقاً به همین دلیل دچار بحران شدند. آیا آزادی واقعی نیاز به یک «انتظار» دارد؟
راهکار:
این تصویر از «اسیر بیانگیزه» را میتوان به یک پرسش فلسفی تبدیل کرد: اگر آزادی بدون انتظار و ارتباط بیمعناست، آیا ارزش واقعی زندگی در «انتظار» دیگران برای ما نیست؟