بی‌معنایی عشق

حس بی‌معنایی در نبود عشق:

هر آنچه شوقش را داشتی بی‌معنی می‌شود:

کرمشو داریم، عاشق می‌شیم که چی؟:

از نگاه زیست‌تکاملی، عشق یک کلاهبرداری شیمیایی است: دوپامین، اکسی‌توسین و کاهش سروتونین منطق را فلج می‌کنند تا ژن‌ها تکثیر شوند. در واقع «که چی» عشق، بقای DNA است، نه خوشبختی شما. فکر می‌کنید آگاهی از این مکانیسم، از جادوی عشق کم می‌کند؟

راهکار:

شاید عشق دقیقاً در بی‌جوابی‌اش معنا می‌سازد، مثل بازی‌ای که خودِ بازی هدف است، نه برد و باختش. این پرسش، خودش شکلی از دل‌دادگی به ابهام است.

آیا عشق هم یک بازی است؟:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد که در عشق، همان مسیرهای دوپامین و اکسی‌توسین فعال می‌شوند که در برد و باخت بازی‌ها. نظریه بازی‌ها می‌گوید استراتژی «چشم‌درمقابل‌چشم» پایدارترین تاکتیک در روابط بلندمدت است. آیا عشق واقعاً یک بازی با قوانین نانوشته‌ست؟

راهکار:

اگر همه چیز بازی است، پس بهترین بازیکن کسی است که قوانین را می‌داند و از بازی لذت می‌برد. شاید عشق هم بازی‌ای است که باید با آگاهی و شوق انجامش داد.