صد بار بلندت کردم از چشم؛ روایت عشق یکطرفه:
مغز انسان در مراقبت مکرر از کسی که مدام میافتد، مسیر پاداش دوپامینی را فعال میکند، اما اگر پاسخ متقابل نگیرد، آمیگدال وارد مدار فرسودگی میشود؛ روانشناسان به این حالت «خستگی از همدلی» میگویند. در ادبیات عرفانی اما بلند کردن از چشم، تمثیلِ بالا کشیدن از تحقیر به عزت است. جالب اینجاست که «صدبار» هم به صبوری اشاره دارد، هم به چرخهای که شاید خودت هم در آن گیر کردهای. اگر عشق یکطرفه باشد، از کجا میفهمی فرقش با بازتولید رنج است؟
راهکار:
این جمله را میشود جور دیگر دید: صد بار بلند کردن کسی از چشم، نه فقط عشق، که نشانهٔ فرسودگیِ نقش مراقب است. شاید وقتش رسیده بپرسی در این رابطه، کسی تا به حال چند بار تو را از افتادن نگاه داشته است؟