هیچ مردی قابل اعتماد نیست؛ طنز تلخ بیاعتمادی:
در روانشناسی اجتماعی، جمله «هیچ مردی قابل اعتماد نیست» مصداق خطای تعمیم افراطی است: مغز پس از یک تجربه منفی، برای کاهش ریسک، کل یک گروه را غیرقابلاعتماد برچسب میزند. این سوگیری منفیگرایی باعث میشود یک خیانت، دهها رفتار قابلاعتماد را از حافظه پاک کند. جالبتر اینکه در اقتصاد رفتاری، اعتماد بر اساس «هزینه فرصت» سنجیده میشود؛ یعنی هر بار اعتماد نکردن، یک امکان ارتباطی را از بین میبرد. پس این جمله بیشتر از آنکه واقعیت باشد، یک مکانیزم دفاعی ذهنی است.
راهکار:
این جمله یک تعمیم طنزآمیز است؛ در روانشناسی به آن «خطای تعمیم افراطی» میگویند. مغز بعد از یک شکست اعتمادی، برای محافظت از خود، کل یک گروه را غیرقابلاعتماد برچسب میزند؛ در حالی که اعتماد بیشتر از جنسیت، به رفتار فردی و بافت رابطه وابسته است.