دعای مادر برای رفیق؛ درددلی از بید مجنون:
از دیدگاه عصبشناسی، یادآوری حمایت مادرانه ترشح اکسیتوسین را افزایش میدهد و مدارهای ترس آمیگدال را مهار میکند. در باورهای ایرانیباستان، دعا و نفرین مادر دو روی یک سکهاند؛ هر دو از آن رو قدرتمندند که نخستین زنجیرهٔ دلبستگی، بنیاد امنیت روانی ماست. جالب اینکه در ادب فارسی، «بید مجنون» درختی است پیوندخورده با عشق و جنون و شفاعت. این تلفیق شفاعت مادر با درخت، ما را به همان چیزی میرساند که یونگ «مادر بزرگ» میخواند: نگهبانی ریشهدوانده در ناخودآگاه جمعی.
راهکار:
همین درخواست شفاعت از مادر برای رفیق، در اصل بازآفرینی کهنالگوی «مادر حافظ» است. گویی هنوز همان کودک درونیم که تنها راه گریز از بلا را در آغوش امن مادر میبیند. میتوانی این حس را با یک عکس بید مجنون در باد، کنار شمعی روشن، به یک پست تصویری پراحساس تبدیل کنی.