فراموش شدن بعد از یک خطا؛ چرا خوبان ما را نمی‌بخشند؟:
حافظه اجتماعی برای بقا طراحی شده؛ خطاها را پنج برابر قوی‌تر از محبت‌ها ذخیره می‌کند. در روان‌شناسی اجتماعی، یک رفتار منفی برای از بین بردن اعتماد، حدود پنج رفتار مثبت جبران لازم دارد. یعنی «یک خطا از یاد خوبان رفتن» فقط شعر نیست، پیش‌بینی‌پذیری شناختی مغز است. از طرفی «خطای بنیادی اسناد» می‌گوید خطاهای گروه خودی را بیرونی و خطای دیگری را درونی توضیح می‌دهیم؛ پس احتمالاً تو «دیگریِ» آن حلقه بوده‌ای نه مقصر اصلی.
راهکار:
این بیت دارد از «خطای بنیادی اسناد» پرده برمی‌دارد: خطای دیگران را به شرایط و خطای ما را به ذاتمان نسبت می‌دهند. بازتعریفی که می‌توانی انجام دهی این است: اگر در جمعی یک خطا تو را برای همیشه حذف می‌کند، آن جمع در حال محافظت از انسجام خودش است نه ارزیابی واقعی تو. حذف شدن، گاهی امضای خروج از یک سامانه داوری ناسالم است.