بیخیالی خداوند یعنی چه؟ نگاهی به بسم الله بخشنده:
«بیخیال» در اینجا با بیمسئولیتی فرق دارد. در الهیات ابراهیمی، «غفور» از ریشه «غفر» یعنی پوشاندن است، نه نابود کردن گناه. پس خدا خطا را میپوشاند چون به اصل آدمی نگاه میکند. جالبتر اینکه در سنت ایرانی، «بخشنده» به نیرویی گفته میشد که با بخشش، دوباره پیوند میآفریند. بیخیالیِ خدا همچون بخششِ درمانگر است: میبخشد تا زخم تکرار نشود، نه اینکه بیاعتنا باشد. آیا این بیخیالی را میشود از خدا آموخت؟
راهکار:
این جمله یک بازتعریف لطیف از «بخشنده» است: بیخیال یعنی کسی که روی خطاها اصرار نمیآورد، نه کسی که نمیبیند. میتوانی در ادامه بنویسی: «...و بیخیال، تا من هم بیخیال بشم.»